Circuit tweede: Eisers in de zaak Credit Card Antitrust niet kunnen worden gedwongen om te bemiddelen
Mark Hamblett
New York Law Journal
De 11 november 2008
Printer-vriendelijke E-mail dit artikel Reprints & Machtigingen
Eisers die beweren een samenzwering door American Express aan dekking van een antitrust-kavel met andere grote credit card maatschappijen op transacties in buitenlandse valuta won een overwinning als een federaal hof van beroep zei dat ze niet kunnen worden gedwongen om te bemiddelen.
De 2e US Circuit Court of Appeals oordeelde de eisers niet kan worden gedwongen tot arbitrage omdat American Express was geen ondertekenaar van het MasterCard, Visa en Diners Club creditcard overeenkomsten die de arbitragebedingen inbegrepen.
De uitspraak van de rechtbank kwam in Ross v. American Express Co, 06-4598-cv, een verwante zaak aan de class action rechtszaak multidistrict, In Re Currency Conversion Fee antitrustwetgeving, 01-md-01409, nu aanhangig Southern District van New Rechter William Pauley York.
In het geval multidistrict het omrekenen van valuta, zijn kaarthouders beweren dat card bedrijven en banken hebben grote afgifte verwikkeld in een samenzwering om Sherman Act hogere vergoedingen vaststellen voor transacties in vreemde valuta.
In Ross, de eisers zijn dezelfde kaarthouders in de multidistrict geschillen, maar ze zijn niet American Express (Amex) kaarthouders. De eisers Ross gebracht in hun klacht dat American Express geplot met de andere grote card bedrijven "vast te stellen, te onderhouden, en verbergt de kunstmatig opgedreven" vreemde valuta vergoedingen aan de orde in de multidistrict geschillen. Zij beweerden dat American Express maakte deel uit van de "heimelijke afspraak tussen en onder de MDL verdachten" - deels door met een reeks bijeenkomsten over het opnemen van verplichte arbitrage-overeenkomsten "in een poging om de consument geschillen belemmeren."
In het geval Ross, Pauley gehouden in 2005 dat de eisers zouden kunnen worden gedwongen om hun vorderingen te bemiddelen, maar pas na een trial naar de geldigheid van de arbitragebedingen bepalen.
De rechter zei dat "een niet-ondertekenaar van een overeenkomst tot arbitrage mag een ondertekenaar te dwingen, dat deze overeenkomst een geschil waar de zorgvuldige evaluatie ... vermeldt dat de problemen van de niet-ondertekenaar tracht op te lossen in een arbitrageprocedure verweven zijn met het akkoord dat de scheidsrechter verhinderen partij heeft ondertekend. "
De 2e Circuit omgebogen in een besluit van de rechters Rosemary Pooler en Peter Hall en, zittend door aanwijzing, Eastern District van New York Rechter David Trager. Pooler schreef voor het panel.
"Arbitrage is een kwestie van het contract, maar de eisers niet hebben opgenomen in een contract, ongeacht met Amex, laat staan een contract een arbitragebeding bevatten," zei Pooler.
Dus de vraag voor de rechter was of het zou een van een aantal gemeenschappelijke beginselen die zou toestaan dat een nonsignatory aan een arbitrage-overeenkomst af te dwingen, met inbegrip van een billijke estoppel dienst te nemen. Het antwoord was nee.
"De rechtbank ten onrechte het advies van het beginsel van dwingende arbitrage loopt via billijke estoppel tot een situatie waarin de nodige contractuele basis voor arbitrage bestaat niet," zei Pooler.
Tweede Circuit gevallen de toepassing van uitsluiting tegen een partij probeert aan arbitrage te voorkomen, zij opgemerkt, hebben gemeen dat nonsignatories een soort van "corporate relatie" te hebben ondertekend, zoals gevallen waarbij dochterondernemingen, filialen en agenten.
En de rechter heeft dat concept dan uitgebreid gelieerde vennootschappen naar andere situaties, zoals wanneer een nonsignatory aan een onderhanden project in opdracht toe kunnen verplichten arbitrage omdat hij uitdrukkelijk vereist door het contract om bepaalde taken uit te voeren. Deze zaak is Choctaw Generation Ltd P'ship v. American Home Assurance Co, 271 F. 3d 403 (2d Cir. 2001).
Maar er zijn grenzen, Pooler gezegd, en die grenzen zijn hier overschreden, omdat de zaak "volstrekt" niet over de "verdere noodzakelijke omstandigheid van een relatie tussen de Amex en de eisers voldoende om verzoekers van plan om dit geschil met Amex bemiddelen tonen."
Merrill G. van Davidoff Berger & Montague in Philadelphia vertegenwoordigd eisers.
"We denken dat sommige van de lagere rechtbanken, met inbegrip van de lagere rechter in dit geval onjuist heeft toegepast en waren 'overapplying' de leer van de rechtvaardige estoppel tot gevallen gooien in arbitrage, dat er niet had moeten zijn en we denken dat het hof van beroep heeft de juiste beteugelde de toepassing van deze doctrine, "zei hij.
American Express woordvoerder Joanna Lambert zei dat het bedrijf was teleurgesteld in het besluit en was een herziening van haar mogelijkheden. Jonathan Jacobson van Wilson Sonsini Goodrich & Rosati pleitte voor American Express.
